Steeds meer grote én kleine bedrijven, maar ook particulieren, gaan ertoe over om AED‘s, zogeheten automatische externe defibrillatoren, aan te schaffen. Tot onze grote vreugde. En tot ieders gevoel van veiligheid die bij een dergelijk bedrijf werkt.
Steeds meer dringt namelijk het besef bij werkgevers door dat hun werknemers, wanneer deze door een plotselinge hartstilstand worden getroffen, een aanzienlijk grotere kans hebben om met zo'n AED weer bijgebracht te kunnen worden.
Dat is een goede ontwikkeling. Intussen is dan ook binnen onze landsgrenzen het begin te zien van een olievlek van AED‘s die zich in de komende jaren over ons grondgebied zal verspreiden. De toename houdt overigens gelijke tred met de almaar dalende kosten van deze apparaten. Vernuftig instrumentarium dat in staat is - ook al worden ze door een betrekkelijke leek bediend - bij een acute hartstilstand het stilgevallen hart weer aan het kloppen te krijgen. Van alle kanten klinkt dan ook het pleidooi om te zorgen dat binnen enkele minuten een AED in de nabijheid is. De eerste zes minuten zijn immers cruciaal.
Voorzitter Jan van Overveld van Hartpatiënten Nederland ziet het zo: "De man met de doe-het-zelfzaak, de eigenaar van de bowlingbaan, de uitbater van het café overal moeten deze apparaten komen te hangen, of althans aanwezig zijn. Ze kunnen zomaar ineens nodig zijn als een hart het begeeft. In het restaurant, in het hotel, op het tennispark, in de dancing of de discotheek, in het winkelcentrum of in het museum. Iedere, zichzelf respecterende ondernemer -klein of groot- moet zorgen dat hij in het bezit is van een defibrillator, waarmee gasten of personeel (of hijzelf!) in geval van directe levensbedreiging kunnen worden gered. Een garantie op redding is het natuurlijk nóóit, net zo min als een brandblusapparaat waarmee Nederland, terecht, vol hangt. Maar een dergelijke rode cilinder hangt wél bij elk bedrijf of bij elke openbare instelling. En in kleinere, maar toenemende vorm, ook in woonhuizen, in auto's en ook in het openbaar vervoer. Feit is dat een AED de kansen op verder leven aanzienlijk vergroot, zo is wetenschappelijk herhaaldelijk vastgesteld en in de praktijk vaak bewezen."
En het openbaar vervoer aanhalend, zegt de voorzitter: "Veel bussen, bijv. touringcars, zijn nu ook al uitgerust met kostbare navigatiesystemen. Om via de satelliet gemakkelijk de weg te vinden in ingewikkelde routes in binnen- en buitenland. Daar geeft de touringcarondernemer zijn geld aan uit; het bespaart hem tijd en dus geld. En er wordt natúúrlijk voor een poederblusser gezorgd! Maar aan een AED? Daar wordt door velen nog niet aan gedacht, terwijl dit apparaat toch ook tot de standaarduitrusting van een zo veilig mogelijke reis behoort."
Wat Van Overveld ronduit verbaast is - en hij slaakt er zelfs een kreet van verbijstering bij - dat zelfs de meeste gezondheidscentra in Nederland niet beschikken over een AED. "Ik las dat onlangs in de krant en wist niet wat ik las! Artsen zouden zich moeten schamen. De fiscus betaalt namelijk een deel van die AED. Als een dokter een navigatiesysteem in de auto wil hebben, dan koopt hij dat. Zo eenvoudig is dat dus. Kosten: 2.500,= euro. Hij ziet dat als een noodzakelijk instrument bij het op visite gaan, terwijl de meeste artsen hun werkgebied heus wel kennen. Maar oké, in noodgevallen helpt dit. Maar dat geldt natuurlijk óók voor een defibrillator die is er ook voor noodgevallen! En dit apparaat kost inmiddels minder."
Hetgeen hem doet uitroepen: "De overheid zou ondernemers moeten verplichten een AED aan te schaffen. Die verplichting geldt inderdaad ook voor brandblusmiddelen en andere voorzieningen. Een AED moet worden opgenomen in de voorschriften bij het starten van een eigen zaak, zeker als er personeel in dienst is"
En Van Overveld dreunt opnieuw een rijtje locaties op waar zijns inziens een automatische externe defibrillator zou moeten hangen, in geval van "Stadions - sommige, zoals de Amsterdam Arena, hebben meerdere AED‘s, sportscholen, bioscopen, en ook hotels. Neem nu de laatste categorie: de meeste hartinfarcten treden op in de ochtenduren, bij het ontwaken bijvoorbeeld gebeurt het vaak. Hotels voldoen aan allerlei voorschriften, variërend van geluidspreventie tot en met brandpreventie. Maar een AED? Daarvan hebben de meeste hoteliers nog nooit gehoord. Voor de kosten hoeven zij het niet te laten. Dat geldt ook voor particulieren. Uitgaande van de inmiddels getuimelde prijzen van sommige kwalitatief goede AED‘s, is men (omgerekend) hooguit twee kwartjes kwijt per dag. Twee kwartjes per dag voor een beetje zekerheid"
"Inderdaad, ook steeds meer particulieren schaffen een AED aan. Voor thuisgebruik, of voor gezamenlijk gebruik in de woonstraat in geval van een plotselinge hartstilstand, ergens op straat of bij een van de bewoners. Er zijn inmiddels tal van initiatieven van bewonersgroepen bekend: in Haarlem, in (het is geen woordgrap!) de Ramplaan, ook in Stamproy en Zandvoort."
Dhr. Jan van Overveld, voorzitter van Hartpatiënten Nederland, maakt al geruime tijd deel uit van ons Comité van Aanbeveling. Je kunt hem op deze pagina vinden
[ naar de top ]



